Carl Bruck

Carl Bruck był niemieckim lekarzem, bakteriologiem i dermatologiem. Urodził się 28 lutego 1879 roku w Kłodzku. Niedługo po jego narodzinach rodzina przeniosła się do Drezna, gdzie dorastał. Studiował medycynę w Monachium, a w 1902 roku uzyskał tam stopień doktora. W 1906 roku rozpoczął pracę w Instytucie Chorób Zakaźnych im. Roberta Kocha w Berlinie, gdzie prowadził badania nad kiłą. W 1909 roku uzyskał habilitację na Uniwersytecie Wrocławskim, a dwa lata później tytuł profesora.

Współpracował z Augustem Wassermannem i Albertem Neisserem. Z Neisserem uczestniczył w wyprawie na Jawę, której celem były badania nad syfilisem. Prowadził również badania nad gruźlicą, opracował serodiagnostykę syfilisu i liczne leki. W 1914 roku objął stanowisko ordynatora Kliniki Dermatologii Szpitala Miejskiego w Altonie. W wyniku ustaw norymberskich musiał zakończyć badania w 1935 roku. W 1944 roku w Hamburgu odebrał sobie życie wraz z żoną, chcąc uniknąć prześladowań antysemickich i deportacji do obozu koncentracyjnego.

Na podstawie artykułu „Carl Bruck” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.